250. De maanreis (5)

Indringende beelden! Het slaapzand van Klaas Vaak bevat een groot aantal minder frisse types. Natuurlijk, gekke Goya de vleermuis is ook van de partij maar die is onnozel. Gevaarlijk zijn die andere gasten die als zandkorrels vermomd in onze ogen vallen en voor boze dromen zorgen, nachtmerries die je niet snel vergeet.

249. De maanreis (4)

Isegrien de weerwolf zit op z'n huilsteen te wachten. Ja, daar is de maan, dus janken maar. Hij is er helemaal klaar voor. Dat vervelende slaapzand van Klaas Vaak veegt-ie gewoon uit z'n ogen. Het dwarrelt op de grond. Weg ermee! Heb je wel 's gezien hoe die korrels eruitzien? Kijk dan maar naar het volgende plaatje. Niet schrikken, vriend!

248. De maanreis (3)

Helaas kan de maan niet lang op één plek blijven. Hij móet verder. En je moet wel een flinke vent zijn om de maan een paar seconden vast te houden. Deze gast speelt het klaar. Altijd als de maan op z'n route langs komt, houdt hij die gele bol even tegen. Gewoon voor de fun. Het is een ent, een vriend van de maan.
Maar eh... een ent? Jazeker, een ent, een levend wezen, half boom, half mens. 

247. De maanreis (2)

Het is de laatste tijd een rommeltje met die zandkorrels van Klaas Vaak. Meneer Vaak wordt oud. De hoeveelheid zand voor een hele stad komt terecht op een klein dorpje, en de hoeveelheid voor een dorpje komt terecht op een grote stad, waardoor de mensen 's nachts wakker blijven. En in die dorpjes liggen ze overdag te maffen! En dus besluit de maan meneer Vaak maar eens te helpen.

246. De maanreis (1)

Hoofdstuk 1 

Dit is het verhaal van een maanreis. "Ken ik al", zeg jij, "ze gingen naar de maan en vonden niks". Mis. Dit verhaal gaat over de reis die de maan zélf maakt. 's Avonds, en in de winter al 's middags, als de zon de laatste wolken rood kleurt, wordt de maan wakker en begint zachtjes te schijnen. Waar zal hij vandaag eens opgaan? Bij het gesticht? Het moeras? Nee, niet bij het moeras. Misschien moest hij maar beginnen met meneer Vaak te helpen.

245. Gulliver en de hofdwerg

Lijkt de bovenstaande kaalkop op een reus? Eerder op een dwerg, een dwerg van reusachtige afmetingen, een reuzendwerg dus. Ook in het reuzenland Brobdingnag hield men er aan het hof een dwerg op na, evenals aan de hoven van Europa. Zo'n dwerg had allerlei privileges, en je begrijpt dat de hofdwerg van Brobdingnag niet zat te wachten op Gulliver. Hij pleegde enige keren een aanslag op Gullivers leven. Ruwe streken waren hem wel toevertrouwd. Hij heeft iets van een aardkobold. 

244. Lilliput en verder

In het land der dwergen ben jij een reus, in het der reuzen, ben je zelf een dwerg. Tot die relativerende ervaring o.a. komt Gulliver in Gullivers Travels (1726), een van de meest wonderlijke boeken ooit geschreven. Niet alleen reist Gulliver naar dwergen en reuzen, maar ook naar het vliegende eiland Laputa en voorts naar Japan. Hij maakt kennis met de voorloper van de computer, en met de onsterfelijke Struldbruggs, zie post 242. Het blijft overigens merkwaardig dat Jonathan Swift alleen het trieste en uitzichtloze van de Struldbruggs beschrijft, maar niet hun perspectief op een voortschrijdende medische wetenschap. Voor de doorsnee kankerlijder bijvoorbeeld bestaat toch wel de hoop, dat zijn/haar ziekte met een jaartje of vijftig, honderd te genezen is. Maar veel heb je daar niet aan.