282. Dē vita nanorum (1)

Het manuscript van Dē vita nanorum (Over het leven der dwergen) is een slordige verzameling papyri, handgeschreven teksten, illustraties en bedrukt papier. Het bevindt zich in de universiteitsbibliotheek van Dublin, mogelijk is het daar bestudeerd door niemand minder dan Jonathan Swift. De oudste kern van dit werk zou geschreven kunnen zijn door Plinius de Oudere. Het werk behandelt de vier soorten gnomen, ingedeeld volgens de vier elementen water, aarde, vuur en lucht. Alleen de eerste twee soorten hebben beentjes. Zij zijn namelijk onderhevig aan de zwaartekracht.

281. K & C

Wederom is een jaar voorbij, en een nieuw jaar begonnen. Wat zal het ons brengen? K & C, lezen wij op het zeildoek dat het bescheiden kraampje overhuift. Maar natuurlijk, Kunst & Cultuur! Ach, iets mooiers is er immers niet! Wij volgen het kleine wagentje om straks getuige te zullen zijn van divertissement op niveau! Maar gaandeweg worden wij moe. Het wordt nacht. Duisternis omgeeft ons, wij vallen in slaap. En in een nachtmerrie wordt ons de betekenis van K & C onthuld. Kanker & Corona.

280. De maanreis (20)

Maar niet getreurd! De reus Atlas goochelt de aarde weer snel tevoorschijn, ja snel, want wat in het zwarte gat duizend jaar duurt, duurt daarbuiten maar een paar minuten. En even later is iedereen vergeten wat er is gebeurd. Nou ja, iedereen... Pikkie Donker vergeet niet gauw.

279. De maanreis (19)

"Black hole eats earth", kopt The Day. De gevolgen zijn overal zichtbaar. Uit alle lampen op aarde komt donker licht. Wit is niet meer stralend wit, en Persil wast alles grauw. Nee, het idee dat dit nog duizend jaar gaat duren is niet bepaald opwekkend! Manus heeft er geen last van, want hij is niet opgeslokt, en hij heeft nog steeds zijn honinggele kleur. Maar leuk is anders!

278. De maanreis (18)

Een kosmische ramp! De aarde wordt in een black hole gezogen. Het is een apocalyptisch tafereel, en Isegrien de weerwolf durft haast niet te kijken. "Kanker eng, vriend, dat wil je niet zien" zijn z'n laatste woorden. De komende duizend jaar is de aarde in stilte en duisternis gehuld.

277. De maanreis (17)

Manus is ietsjes vertraagd, dus hij kan een lift van Atlas goed gebruiken. Voorzichtig heeft de aardreus de wereldbol even op een rustig plekje gelegd. Maar plotseling schiet Pikkie Donker, het zwarte gat, tevoorschijn en slokt in één hap de aarde op. Een kosmische ramp!

276. De maanreis (16)

Ja, Manus is gered uit het geestenmoeras door zich vast te grijpen aan een paar stevige lianen. Lianen? Eigenlijk zijn het de kabeldikke haren van Atlas, de aardreus. Manus kan mooi meeliften, want de aarde kan wel ff wachten.